Nepal’de yaşayan Hinduların oldukça ilginç inançları ve dini ritüelleri var. Nepal’de yaşayan Hindular, bazı ritüelleriyle Hindistan’daki Hinduizm’den ayrılabiliyor.

Nepal’de Ölü Yakma Törenleri

Bunun en somut örneklerini özellikle ölü yakma geleneği içindeki ritüellerde görmek mümkün.

Nepal’e turist olarak gelen kişileri en çok heyecanlandıran konulardan bir tanesi de ölülerin yakıldığı törenlere canlı olarak tanıklık edebilmek. Bu anlamda başkent Katmandu’da pek çok tapınağı değerlendirmek mümkün. Fakat Pashupatinath Tapınağı’nın oldukça ideal bir seçim olacağını söyleyebiliriz.

Nepal’de Ölü Yakma Ritüelleri

Nepal’de yaşamakta olan insanların çok önemli bir kısmı, dini inanışları doğrultusunda ölülerini yakıyor. Hindistan’da cenaze sahipleri diledikleri ölçüde külleri alarak evlerine dönebiliyor. Fakat Nepal’de böyle bir durum söz konusu değil. Ölü yakma töreni tamamlandıktan sonra küller mutlaka bir nehre bırakılıyor.

 

Nepal’deki ölü yakma törenlerini bu kısım özellikle farklı kılıyor. Tapınakta gerçekleştirilen töreni geniş kalabalıklar aynı anda izleyebiliyor. Burada mutlaka sizler gibi şok olmuş gözlerle cenazeyi takip etmeye çalışan turistlerle karşılaşmanız olası. Bu törenler tamamen nehrin kıyı bölgelerindeki uygun alanlarda gerçekleştiriliyor. Aslında bu ve benzer ritüeller, bir halkın ölüm ve yaşam karşısındaki yaklaşımlarını da yansıtıyor.

Tapınaklarda aynı anda birden fazla ölü yakma işlemi gerçekleşebiliyor. Törenlerin tam anlamıyla görsel bir şaşkınlık yarattığını hatırlatalım. Zira turistlerin içeri girip bu törenleri girmesi ücretli. Üstelik töreni izlerken hareket alanınız sınırlı. Turistler kendi bulundukları alanda fotoğraf ya da video çekebiliyor. Fakat karşı tarafa geçmenize izin vermiyorlar ve bu konuda da oldukça hassaslar.

Nepal’de Ölüler Neden Yakılıyor?

Ölü yakmalarının nedenlerini tamamen Hinduizm’de aramak gerekiyor. Bu inançta ölen kişinin ruhunun ya cennete gideceği ya da reenkarnasyon ile dünyaya geri geleceği düşüncesi baskındır. Ateşin bu törenlerde tümüyle bir elçi gibi görüldüğünü ifade edebiliriz. İnanç gereği ruh söz konusu bedende hapistir. O ruhu serbest bırakmak, ancak ölüyü yakmakla mümkün olur. Bu ritüel sayesinde ruhun dünyaya geri gelmesi ya da cennete gitmesi kolaylaşıyor.

Nepal’deki ölü yakma törenlerine sadece erkekler katılım gösterebiliyor. Kadınların duygusal olmaları ve ölünün arkasından feryat etme ihtimalleri, bunun nedeni olarak açıklanıyor. Oysa ölü, yeniden dünyaya geleceği için ağlamak ve üzülmek yerine bu durumun coşkuyla ve sevinçle karşılanması beklenir.

Ölü yakma törenleri, cenaze sahiplerine ciddi maliyetler çıkarabiliyor. Rahip masrafları dışında yağ ve odun için verilen paranın bugün için 500 dolar civarında olduğu biliniyor. Tabii bu durum Pashupatinath Tapınağı’nı tercih edenler için geçerli. Zaten bu yüzden de söz konusu tapınak, daha çok zenginlerin tapınağı olarak nam salmış durumda.

Ölüleri cenazeye hazırlarken görevlilerin gerçekleştirdiği bir sürü eylemden ya da ritüelden söz etmek mümkün. Öncelikle cenazeye dahil olan kişiler, nehirde ellerini ve yüzleri yıkamak zorunda. Öte yandan cenaze sandalı, ölünün kokmaması adına yağlanıyor. Turuncu bir örtüyle sarılan ölü, nehir kenarındaki basamaklarda tutuluyor. Ölü mutlak suretle nehrin akış yönünde olmalıdır.

Cenaze Sahibine Önemli Görevler Düşüyor

Cenazenin sahibi, en büyük erkek kardeş olarak kabul görüyor. Törenin sahibi olan kişi, törenden önce nehirde yıkanmak ve saçını kazıtmak zorunda. Ayrıca ayakkabılarını çıkartıp beyaz elbiseler giymek durumunda. Daha da ilginç olanı ise söz konusu kişinin cenazeden bir sene sonrasına kadar beyaz kıyafetle dolaşmaya devam etmek zorunda olması. Ölen kişinin eşi ise zaman zaman bu bölgeye gelerek Tanrılara çiçekler sunmalı.

Ölüyü yakmak için sandal ağacı odunları tercih ediliyor. İlk çıra doğrudan ölünün ağza konuluyor. Ayrıca odun aralarına da ateşi hızlandırmak adına bir jel sürülüyor. Ölünün yakınları tören boyunca sessiz bir şekilde olan biteni izlemelidir. Yanıcı otlarla beraber ateşin harlanmasıyla, ölü yaklaşık üç saatin sonunda tamamen küle dönüşüyor. Bu süre elbette kemik yapılarından dolayı kadınlarda biraz daha kısa.

Tapınakların çevresinde her an için bir maymunla karşılaşmanız mümkün. Bu hayvanların varlığı ise ölü yakma törenlerine ilginç bir boyut katıyor. Bir ölü yakma töreni için ortalama 70 kg civarında odun kullanılmakta. Demir bir muhafazaya bütün küller özenli bir şekilde alınıyor ve nehre bırakılıyor. Biraz hassas biriyseniz bu tip törenler ve özellikle oluşan koku ve duman, zihninizden uzun süre çıkmayabilir.